Deze basisregel is van toepassing op bouwknopen waar de isolatielagen niet rechtstreeks op elkaar (kunnen) aansluiten, maar waar wel de mogelijkheid bestaat om isolerende delen tussen te voegen. Deze isolerende delen nemen plaatselijk de thermisch isolerende functie van de isolatielagen op zich, waardoor de thermische snede kan behouden blijven, zoals bijvoorbeeld bij de aansluiting van een plat dak met een buitenmuur of een funderingsaanzet.

Basisregel 2 stelt dat alle isolerende delen tegelijk moeten voldoen aan de 3 eisen uit onderstaand schema:



Bij Marmox THERMOBLOCK® is de λ-waarde van zowel het geëxtrudeerd polystyreenschuim (λ = 0,030 W/mK) als het (nano) polymeerbeton (λ = 0,165 W/mK) kleiner dan 0,2 W/mK, waardoor aan deze eis is voldaan. Gezien daarenboven het volumeaandeel van het (nano) polymeerbeton ≤ dan 10% per lopende meter lineaire bouwknoop, mag dit als een toegestane plaatselijke onderbreking van het isolerend deel beschouwd worden, waardoor λ(insulating part) op 0,030 W/mK wordt vastgeklikt.




De R-waarde eis legt vast dat de warmteweerstand R van het isolerend deel &ge dan de helft van het kleinste van R1 en R2 (met R1 en R2 de warmteweerstanden van de aansluitende isolatielagen). Om deze eis haalbaar te houden voor zeer hoge waarden van R1 en R2 (dikke isolatielagen) wordt er een bovengrens aan R opgelegd, zijnde 2 m²K/W. Marmox THERMOBLOCK® R2 nano heeft een R-waarde ≥ 2 m˛K/W en biedt dus steeds een sluitende oplossing die geen enkel rekenwerk meer behoeft.




Waar een isolerend deel (met een bepaalde dikte) aansluit op een isolatielaag of een ander isolerend deel (met een bepaalde dikte) moet de contactlengte = dan de helft van de kleinste van de twee diktes. Mits de juiste detaillering kan Marmox THERMOBLOCK® steeds aan deze eis voldoen (zie hiervoor p. 8, 9, 10 en 11).